 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||||
 |
|
||||||||||||||||||
|
 |
|
|||||||||||||||||
 |
 |
 |
 |
|
|
||||||||||||||
 |
|
||||||||||||||||||
 |
 |
|
|||||||||||||||||
 |
 |
 |
|
||||||||||||||||
| 21. YÜZYILA İKİ KALA BİLİMİN ULAŞTIĞI SON NOKTA YARATILIŞ GERÇEĞİ
Biyoloji ile ilgilenen insanlar, 20.
yüzyıl boyunca “evrim” kelimesini belki herşeyden çok
daha fazla duydular. Ama görünen o ki, 21. yüzyılda bunun yerine
yeni bir kavram kullanılmaya başlanacak: Yaratılış...
Çünkü canlılığın detayına inildikçe ortaya çıkan inanılmaz
düzen, hayatın tesadüflerle ortaya çıkamayacağını ispatlıyor.
Bazı bilim adamlarını Evrim Teorisi'ne körü körüne bağlanmaya iten felsefi önyargılar nelerdir? Bu “bilim adamları” neden materyalizmi bilime tercih ediyorlar?
Evrim teorisi, Charles Darwin'in 1859'da yayınladığı "Türlerin Kökeni" adlı kitabıyla dünyanın gündemine girmişti. Darwin'in iddiası, canlılığın ve farklı canlı türlerinin kökeninin, sadece tesadüfi doğal süreçler olduğuydu. Bir başka ifadeyle, evrim teorisi, canlılığın, bir Yaratıcı tarafından var edilip düzenlenmediğini, aksine doğanın tesadüfi, amaçsız ve bilinçsiz etkileşimleri ile ortaya çıktığını öne sürüyordu. (Darwin'in bu teorisi aslında, daha önceden de var olan ve "natüralizm" olarak bilinen felsefeye dayanıyordu.) Darwin'den sonra evrim teorisi bazı "teknik" değişikliklere uğradı, ama teorinin özünü oluşturan natüralist anlayış hep varlığını korudu.
Natüralizm, bir Yaratıcı fikrini ortadan kaldırdığı için de, doğal olarak ateizmle eş anlamlıydı. Evrim teorisinin günümüzdeki en tanınmış savunucularından olan Oxford Profesörü Richard Dawkins, bu nedenle Darwin'e "ateist olmayı bilimsel yönden mümkün hale getirdiği için" şükranlarını sunar. Oysa Darwin, gerçekte "ateist olmayı bilimsel yönden mümkün" hale getiremedi. Onu izleyenlerin hiçbiri de bunu yapamadılar. Çünkü Darwin'den bu yana sürekli gelişen bilimin ortaya çıkardığı tablo, doğanın asla tesadüflerle ortaya çıkamayacağı, mutlaka üstün bir güç ve bilgi sahibi olan Allah tarafından yaratılmış ve düzenlenmiş olması gerektiğiydi. 20. yüzyıl bilimi, Darwin'in tesadüfle açıklanabilir saydığı canlıların, gerçekte çok kompleks tasarımlara sahip olduklarını gösterdi. Bu tasarımların detayına inildikçe, evrimin savunduğu tesadüf açıklamasının saçmalığı ve akıl dışılığı daha açık hale geldi. Tesadüfle Bir Kitap Yazılabilir mi?Doğadaki yaratılışı görebilmek için, öncelikle evrimin iddiasının ne olduğunu tam olarak anlamak gerekir: Evrim, tüm canlılığın kökeninin bir tesadüfler zinciri olduğunu söylemektedir. Teoriye göre herşey ve tüm canlılar, tesadüflerin bir ürünüdür. Bunun neden akıl dışı bir iddia olduğunu bir örnekle açıklayalım. Elinizde tutup okuduğunuz herhangi bir kitabın nasıl ortaya çıktığını düşünün. Bilirsiniz ki bu kitabın içeriği önce bir daktilo ya da bilgisayarda yazılmış, sonra da matbaada kağıt üzerine dökülerek bir kitap haline gelmiştir. Peki acaba kitabın basılmasını sağlayan bu işlemler, "tasarım"la mı, yoksa "tesadüfle" mi oluşmuştur? Kitabın bilgisini bilgisayara geçiren —yani dizgi yapan— kişi, acaba bu işi bilgisayar klavyesinin tuşlarına rastgele basarak mı yapmıştır? Yoksa hangi tuşa bastığına büyük bir özen ve titizlik mi göstermiştir? Eğer tuşlara rastgele bassaydı, siz de tahmin edersiniz ki, şimdiye kadar okuduğunuz satırlar gibi satırlara değil, şu tür satırlara rastlayacaktınız:
Ama okumakta olduğunuz sözkonusu kitabın satırları üstteki satırlara benzemezler. Üstteki satırlarda hiçbir bilgi ve anlam yoktur. Oysa bu kitabın ya da bir başka kitabın satırlarında bilgi ve anlam vardır. Fark nereden kaynaklanır?.... Cevap açıktır: Kitabın satırlarında bilgi ve anlam vardır, çünkü kitabı yazan kişinin aklı bu bilgiyi ve anlamı oluşturmuş, kitabı bilgisayara geçiren dizgici de büyük bir dikkat harcayarak bu bilgi ve anlamı yazıya dökmüştür. Bu işlemin her aşamasında bir plan ve akıl vardır. Bilinçsiz, rastgele bir müdahaleye yer yoktur. Dahası, eğer işin içine çok küçük de olsa bilinçsiz bir müdahale karışsa, hemen kitabın anlamı bozulmaya başlar. Örneğin kitabı bilgisayara geçiren kişi, eğer "e" tuşu yerine yanlışlıkla, yani bilinçsizce, "ğ" tuşuna basarsa, ortaya bozuk bir kelime, hatta bozuk bir cümle çıkar. Nitekim kitap bilgisayara geçirildikten sonra, bu tür bir bilinçsiz müdahale ihtimalini giderebilmek için "tashih" edilir. Yani yeniden okunur ve tüm bilinçsiz müdahaleler (harf hataları) ayıklanır. İşin içine ne kadar çok bilinçsiz müdahale girmişse, yazı da o kadar bozuk olacaktır. Bu basit örnek, bize tüm evreni incelerken akılda tutmamız gereken bir kuralı öğretmektedir: Eğer bir yerde bir tasarım varsa, mutlaka onu meydana getiren bir akıl vardır. Eğer bir yerde bir kitap görürsek, onun mutlaka bir yazarın aklının ürünü olduğunu anlarız. Bu temel mantığı aklımızda tutarak canlılığı incelediğimizde ise, çok somut bir gerçekle yüzyüze geliriz. Canlılık, çok büyük ve üstün bir akıl sahibi olan Allah'ın yaratışının bir ürünüdür. Çünkü tek bir kitapta karşılaştığımız akıl, canlı bedenler ile karşılaştırıldığında, bir ansiklopedinin yanındaki tek bir harf kadar basit kalmaktadır... Yaşamın Kitabı DNACanlılığın ne denli kompleks bir düzene sahip olduğunu
göstermek için verebileceğimiz örneklerin sayısı belki de sonsuzdur.
Ama burada tek bir örnekle yetineceğiz, "yaşamın kitabı" olan DNA
molekülü ile. DNA,
Darwin zamanında bilinmiyordu. Canlı hücrelerindeki çekirdeklerin
içinde yer alan bu dev molekül, ancak 1950'lerde keşfedildi. DNA'nın
yapısını keşfeden iki evrimci bilim adamı, James Watson ve Francis
Crick, karşılaştıkları bu yapı karşısında hayrete düşmüşlerdi. Çünkü
buldukları bu kompleks yapının kökenini evrim mantıklarıyla—yani
tesadüfle—açıklamak mümkün değildi. Francis Crick bir süre
sonra bu gerçeği açıkça itiraf edecek ve DNA'nın kökeninin ancak
bilinçli bir tasarımla açıklanabileceğini kabul edecekti. Peki evrimcileri bile "tesadüf" açıklamasından vazgeçmeye zorlayan DNA'nın özelliği nedir? DNA, tek kelimeyle canlı bedeninin yazılı bir planı, detaylı bir "proje"sidir. Vücuttaki trilyonlarca hücrenin herbirinin çekirdeğinde bulunan bu uzun molekül, canlı vücudunun eksiksiz bir yapı planını içerir. Örneğin bir insana ait bütün özelliklerin bilgisi, dış görünümlerinden iç organlarının yapılarına kadar DNA'nın içinde özel bir şifre sistemiyle kayıtlıdır. DNA'daki bilgi, bu uzun molekül zincirini oluşturan dört özel molekülün diziliş sırası ile kodlanmıştır. Nükleotid (veya baz) adı verilen bu moleküller, isimlerinin baş harfleri olan A, T, G ve C ile ifade edilirler. İnsanlar arasındaki tüm yapısal farklar, bu harflerin diziliş sıralamaları arasındaki farktan doğar. Bir DNA molekülünde yaklaşık olarak 3.5 milyar nükleotid bulunur.
Bir başka deyişle, DNA, 3.5 milyar harften oluşan dev bir kitap gibidir. DNA'daki bu bilgiyi kağıda dökmeye kalksak, her biri ortalama 500 sayfalık 900 ciltten oluşan bir kütüphane ortaya çıkar. Ama bu inanılmaz hacimdeki bilgi, milimetrenin yüzde biri kadar olan hücrelerimizin, ondan daha da küçük çekirdeklerinde saklanmıştır. Bu yapı, elbette kendisini inceleyen herkesi hayranlığa sürükler. Ama sorulması gereken soru şudur: DNA'daki bu bilgi nasıl ortaya çıkmıştır? Biraz önce her kitabın bir akıl tarafından üretildiğini, tesadüflerin bize bir kitap oluşturamayacaklarını belirtmiştik. DNA'daki binlerce kitaplık bilginin de, çok üstün akıl sahibi tarafından var edilmiş olması gerektiği açıktır. Bu, canlılığın Allah tarafından yaratılmış olduğunun bir başka ifadesidir. Sıfır İhtimal!..Matematik de aynı gerçeği ispatlar. Tek bir DNA molekülünün tesadüfen oluşma ihtimali, 10620'de bir olarak hesaplanmaktadır.1 10620, 1 rakamının yanına 620 sıfırın gelmesiyle oluşan astronomik bir sayı demektir. Böyle bir ihtimali deneme-yanılma metoduyla gerçekleştirmek için gereken zaman, dünyanın evrimcilerce iddia edilen yaşından bile fazladır. Nitekim matematikçiler, 1050'de 1'den daha küçük bir ihtimali "sıfır ihtimal" sayarlar. (Kaldı ki doğada deneme-yanılma yoluyla DNA üretmeye çalışan bir mekanizma da yoktur.) Evrim teorisi, DNA'nın kökeni sorusu karşısında çaresizdir. Biyokimya alanında tanınmış bir evrimci olan Andrew Scott bu konuda şöyle der: Hayatın kökeni konusunda farklı (evrimci) teoriler var. Ama hepsi bütün soruların temeli olan şu sorunun etrafında dönüp duruyorlar: "Genetik kod (DNA), onun yorumlanmasını sağlayan mekanizmalarla (RNA ve ribozomlarla) birlikte nasıl ortaya çıktı?" Bu soru karşısında kendimizi merak ve hayranlıkla yetindirmek zorundayız. Çünkü verebileceğimiz bir cevap yok.2 Aslında kuşkusuz verilebilecek bir cevap vardır; tek bir cevap. Ama evrimcilerin soruyu sorma şekli, bu cevabı devre dışı bırakır. Bu durumu yine kitap örneğiyle açıklayalım. Eğer size birisi "okuduğunuz kitap nasıl var olmuştur" diye sorarsa, vereceğiniz tek bir cevap vardır: "Bu kitabı yazarı yazmıştır". Ama eğer soru "okuduğunuz kitap nasıl olmuştur da tesadüfen varolmuştur" şeklindeyse, o zaman verecek cevap bulunamaz. Evrim teorisinin canlılığın kökenine yönelttiği bütün sorular bu ikinci tür sorulardır ve bu nedenle de cevapsızdırlar. Harf Hataları Bir Kitabı Geliştirir mi?Evrimciler açısından sorun, sadece ilk DNA'nın kökenini bulmaktan ibaret değildir elbette. İkinci büyük soru şudur: "İlk DNA'nın bir şekilde ortaya çıktığını varsayalım. Peki ama nasıl olacaktır da bu DNA'dan zamanla, balıkların, sürüngenlerin, kuşların ve insanların genetik kodları türeyecektir?" Evrim teorisi, bu soruya cevap olarak, DNA'daki bilgilerin zaman içinde gerçekleşen tesadüflerle arttığını ve çeşitlendiğini iddia etmektedir. Sözünü ettikleri tesadüfler "mutasyon"lardır. Mutasyon DNA'da radyasyon ya da kimyasal etkiler sonucunda meydana gelen değişikliklerdir. Bazen bir radyoaktif ışınım DNA zincirine isabet eder ve oradaki bir veya birkaç basamağı tahrip eder ya da yerini değiştirir. Evrimcilere göre, canlılar, hepsi tek bir DNA'dan kaynaklanmalarına rağmen, bu mutasyonlar (yani kazalar) sonucunda birbirlerinden farklılaşmışlar ve bugünkü mükemmel hallerine ulaşmışlardır. Bu iddianın akıl dışılığını göstermek için, yine kitap örneğine başvurabiliriz. DNA'nın bir kitapta olduğu gibi yanyana dizilmiş harflerden oluştuğunu söylemiştik. Mutasyonlar, bu kitabın yazılımı sırasında meydana gelen harf hatalarına benzerler. İsterseniz bu konuda bir deney yapalım. Kalın bir dünya tarihi kitabını bir sekretere verelim ve baştan sona bilgisayara yazmasını isteyelim. O bu işi yaparken de, bir kaç kez dizgiye müdahale edelim ve sekretere tuşlardan birine gözü kapalı ve rastgele basmasını söyleyelim. Bu şekilde yazılmış olan harf hatalı metni, bir başka sekretere verip yine aynı şeyi yaptıralım. Bu yöntemle kitabı bir kaç bin kez baştan aşağı yazdıralım, her seferinde metne rastgele bir kaç harf hatası ekleyerek... Acaba sonuçta neyle karşılaşırız? Acaba tarih kitabı bu yöntemle gelişir mi? Acaba daha önce kitapta var olmayan bir "Eski Çin Tarihi" bölümü oluşabilir mi? Kuşkusuz hayır. Zaten eğer yaptığımız bu işlemler sonucunda böyle bir gelişme bekliyorsak, akıl sağlımızda bir sorun var demektir. Elbette ki kitaba eklediğimiz harf hataları kitabı geliştirmez, aksine tahrip eder, anlamını bozar. Hatalı kopyalama işlemini ne kadar artırırsak, o kadar bozuk bir kitap elde ederiz. Evrim teorisinin iddiası ise "harf hatalarının bir kitabı geliştirdiği"dir. Evrime göre DNA'da meydana gelen mutasyonlar (hatalar) birikerek tesadüfen faydalı sonuçlara yol açmış, örneğin canlılara göz, kulak, kanat, el gibi organlar, düşünmek, öğrenmek, mantık yürütmek gibi özellikler kazandırmıştır. Bu iddia, bir dünya tarihi kitabına harf hatalarının birikmesi sonucu "Eski Çin Tarihi" bölümü eklenmesinden bile daha akıldışıdır. (Kaldı ki doğada, hata yapan sekreter örneğinde olduğu gibi düzenli olarak mutasyonlar meydana getiren bir mekanizma yoktur. Doğadaki mutasyonlar bir kitabın yazımı sırasında meydana gelebilecek harf hatalarından çok daha nadir oluşurlar.) Evrimciler de teorilerinin akıldışılığının farkındadırlar. O nedenle konuyu bu kadar açık bir biçimde tartışmak istemezler. Sadece aldatıcı bir kavram kullanarak doğada bir seçme (seleksiyon) mekanizması olduğunu, bu sayede harf hatalarının çok nadir rastlanan faydalılarının "seçildiğini" ve böylece gelişme sağlandığını söyleyerek konuyu geçiştirmeye çalışırlar. Ama bu konuda daha fazla konuşmamayı tercih ederler. Çünkü onlar da bilirler ki, doğada faydalı harf hatalarını seçip onlardan bir "Eski Çin Tarihi" çıkarabilecek olan hiç bir bilinçli "seleksiyon" mekanizması yoktur. Tüm bunlar bizi apaçık bir sonuca götürür. Yaşamın bir planı (DNA) olduğuna ve tüm canlılar bu plana göre yapıldıklarına göre, bu planı ortaya çıkaran üstün bir Yaratıcı vardır. Yani tüm canlılar, sonsuz bir güç ve akıl sahibi olan Allah tarafından yaratılmışlardır: O Allah ki, yaratandır, kusursuzca varedendir, şekil ve suret verendir. En güzel isimler O'nundur. Göklerde ve yerde olanların tümü O'nu tesbih etmektedir. O, Aziz, Hakim'dir. (Haşr Suresi, 24) Yaratılışı Reddetmenin MantığıEvrim teorisinin hayatın kökenini sadece ve sadece tesadüflerle açıklamaya çalıştığını ve Allah'ın yaratışını reddettiğini biliyoruz. Zaten doğadaki yaratılışı reddetmek (yani natüralizm), evrimin özü ve temelidir. Ama sadece DNA'nın az önce değindiğimiz yapısı bile bu anlayışı imkansız kılmaktadır. Bu durumda ne yapılmalıdır? Yapılması gereken şey açıktır: Madem bilimsel veriler doğada üstün bir yaratılışın varlığını ispatlamaktadır ve evrim teorisi yaratılış olmadığı varsayımına dayanmaktadır, o halde evrim teorisinin terk edilmesi gerekir. Ama böyle olmaz. Aksine, evrimciler doğadaki yaratılışı reddetmek konusunda çok katı bir ısrar içindedirler. Bu katılığı kendi satırlarında kolaylıkla görebiliriz. Örneğin Türkiye'nin en önde gelen evrimcilerinden Hacettepe Üniversitesi Profesörü Ali Demirsoy, Kalıtım ve Evrim adlı eserinde ilgiç bazı açıklamalarda bulunur. Demirsoy, kitabının bir yerinde "sitokrom-C" olarak bilinen ve yaşamın oluşması için varlığı şart olan bir proteinin oluşumu ihtimalini ele alır. (Proteinlerin yapısı DNA'nın yapısı kadar komplekstir) Ancak Demirsoy'un belirttiğine göre, bu proteinin tesadüfen oluşması tek kelimeyle imkansızdır: ... Sitokrom-C'nin belirli aminoasit dizilimini sağlamak, bir maymunun daktiloda hiç yanlış yapmadan insanlık tarihini yazma olasılığı kadar azdır —maymunun rastgele tuşlara bastığını kabul ederek.3 Herkes bir maymunun daktiloya
rastgele basarak hiç yanlış yapmadan insanlık tarihini yazamayacağını
bilir. Hatta bu yöntemle tek bir cümle bile elde edilemez. Peki
bu durumda Sitokrom-C'nin dizayn edildiğini kabul etmek gerekmez
mi? Bir Sitokrom-C'nin dizilişini oluşturmak için olasılık sıfır denecek kadar azdır. Yani canlılık eğer belli bir dizilimi gerektiriyorsa, bu tüm evrende bir defa oluşacak kadar az bir olasılığa sahiptir denilebilir. Ya da oluşumunda bizim tanımlayamayacağımız doğaüstü güçler görev yapmıştır. Bu sonuncusunu kabul etmek bilimsel amaca uygun değildir. O zaman birinci varsayımı irdelemek gerekir.4 Bu satırlardaki düşünceyi şöyle de ifade edebiliriz: "Ortada açık bir dizayn vardır. Ama bu dizaynı tasarlamış olan Allah'ın varlığını kabul etmek, bizim amaçlarımıza uygun değildir. O nedenle bu dizaynı reddetmek ve olayı tesadüflerle açıklamaya çalışmak zorundayız." Görüldüğü gibi, bu satırları yazan zihin —ki bu sırf Demirsoy'a değil, tüm evrimcilere ait bir zihindir— Yaratılışın çok açık delillerini görmekte, ama bu gerçeği felsefi açıdan kabul etmek istemediği için bu delilleri görmezden gelmektedir. Bu zihin, sözkonusu felsefi önyargısına "bilimsel amaç" adını vermiştir ve bilim adı altında aslında bu felsefi önyargıyı savunmaktadır. İşte evrim teorisini yaşatan şey de budur. Bilim ve Materyalizm Eğer evrim teorisi herhangi bir felsefi temele oturmasaydı, şimdiye kadar çoktan tarihin çöplüğüne atılırdı. Teoriyi hala ayakta tutan güç, onu savunan bilim adamlarının felsefi önyargılarıdır. Üstte satırlarını aktardığımız profesör, düşüncelerinde yalnız değildir. Dünyadaki pek çok meslektaşı da, canlılıktaki yaratılış delillerini görmekte, ama bunu kabul etmenin ne anlama geldiğini düşündüğünde, bunun sonuçlarından şiddetle kaçınarak evrim teorisini savunmaya devam etmektedir. Kısacası evrim teorisinin bilim dünyasının bir kısmında hala tutunmasının nedeni, sadece ve sadece evrimci bilim adamlarının felsefi önyargılarıyla ilgili bir durumdur. Bu felsefi önyargının ne olduğuna baktığımızda ise, natüralizm ya da materyalizm5 olarak bilinen felsefe ile karşı karşıya geliriz. Materyalizm, maddenin yaratılmadığını, sonsuzdan beri var olduğunu ve madde dışında hiçbir gerçeklik olmadığını varsayan düşüncedir. Allah inancına ve dine şiddetle karşıdır. Bu bilim değil, bir felsefedir. Dolayısıyla evrimciler bilime değil, materyalist felsefeye bağlıdırlar ve bilimi de bu felsefeye uydurabilmek için çarpıtmaktadırlar. Harvard Üniversitesi'nden ünlü bir genetikçi ve açık sözlü bir evrimci olan Richard Lewontin, bu somut gerçeği şöyle itiraf etmektedir: Bizim materyalizme bir inancımız var, 'a priori' (önceden kabul edilmiş, doğru varsayılmış) bir inanç bu. Bizi dünyaya materyalist bir açıklama getirmeye zorlayan şey, bilimin yöntemleri ve kuralları değil. Aksine, materyalizmle olan a priori bağlılığımız nedeniyle, dünyaya materyalist bir açıklama getiren araştırma yöntemlerini ve kavramları kurguluyoruz. Materyalizm mutlak doğru olduğuna göre de, İlahi bir açıklamanın sahneye girmesine izin veremeyiz.6 İşte evrim teorisi bu nedenle ayaktadır. Bu teoriyi savunan bilim adamları "önce materyalist, sonra bilim adamı"dırlar. Bu nedenle de bilimi sadece ve sadece materyalizmin önkabulleri ile sınırlandırmakta, "ilahi bir açıklamanın sahneye girmesine izin vermemektedir"ler. Bu dogmatik tutumları nedeniyle de, saçmalığını kendilerinin de gördüğü ve aslında kendilerinin de inanmadığı evrim masalını savunmaya devam etmektedirler. Kendisini bu tür bir önyargıyla bağlamayan, özgür vicdanıyla düşünen herkes ise canlılığın kökeninin yaratılış olduğunu görebilir. Tüm canlılar o denli kusursuz ve o denli mükemmeldirler ki, ancak çok üstün bir yaratılışın eseri olabilirler. Tek bir harf bile bir yazar olmaksızın, tesadüfen oluşmadığına göre, tüm evren ve bu evrendeki tüm canlılık da kuşkusuz çok üstün ve güçlü bir Yaratıcı olmaksızın var olamaz.
O, göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunan herşeyin Rabbi olan Allah'tır... 1 Frank B. Salisbury, Doubts about the Modern Synthetic Theory of Evolution, s. 336.  2 Andrew Scott, "Update on Genesis", New Scientist, Vol. 106 (2 Mayıs 1985), s. 32. 3 Ali Demirsoy, Kalıtım ve Evrim, Ankara: Meteksan Yayınları, 1984, s. 61. 4 Age. 5 Natüralizm ve materyalizm yaklaşık olarak eş anlamlı kavramlardır. Her ikisi de maddesel dünyanın yegane gerçek kabul edilmesini ifade eder. Bu nedenle aslında bu iki kavram, aynı felsefenin iki ayrı ismidir. Sol literatürde genellikle "materyalizm" terimi tercih edilirken, bilimsel litetatürde ağırlıklı olarak "natüralizm" terimi kullanılıir. 6 Richard Levontin, "The Demon-Haunted World", The New York Review of Books, 9 Ocak 1997, s. 28.
Hayatın Gerçek Kökeni: Yaratılış |
|
||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Ana Sayfa - Arkadaşına Gönder - E-mail - E-mail Listesine Kayıt | |
||||||||||||||||||
Tüm canlılar, üstün bir güç ve bilgi sahibi olan
Allah’ın birer eseridir.
Darwin, teorisini ateizme bilimsel bir temel sağlayabilmek
için ortaya atmıştı. Bugün bu çökmüş teorinin savunulmasının
tek nedeni de budur. 
Evren, sonsuz bir güç ve akıl sahibi olan Allah'in
eseridir ve Allah üzerinde yaşadığımız dünyayı da canlı
hayatı için çok özel bir biçimde düzenlemiştir.
500 milyon yıllık Kambriyen tabakalarında ele geçen
fosiller canlı türlerinin yeryüzünde aniden ve eksiksiz
bir biçimde ortaya çıktıklarını göstermekte...
Bilim Araştırma Vakfı’nın bu yıl içinde düzenlediği
“Evrim Teorisi'nin Çöküşü: Yaratılış Gerçeği”
başlıklı üç uluslararası konferans büyük yankı uyandırdı.
